Publikacje, jakie ukazały sie na stronie

Wywiad z z ks. Tomaszem Bazanem

A.B. - Jest Ksiądz dekanalnym duszpasterzem trzeźwości, tydzień temu obchodziliśmy XXXVII Tydzień o Trzeźwość Narodu. Wszyscy wiemy, że alkohol to jedna z plag, która zalewa nasz kraj. Jak my młodzi ludzie mamy się temu przeciwstawiać?
Ks. T.B. - Nic nowego nie powiem w tej sprawie. Uważam, że dla młodego człowieka najlepsza i najbezpieczniejsza jest abstynencja zarówno z naukowego jak i moralnego. Potrzeba ludzi młodych, ale odważnych, którzy będą potrafili powiedzieć „nie" alkoholowi. Abstynencja dla abstynencji wystarczy dla jednego, konkretnego człowieka. Potrzeba wielu młodych ludzi, znających głębszy sens abstynencji, którzy pokażą, że życie bez alkoholu może być cudowne, radosne, pełne itp. Należy zmienić myślenie ludzi, którzy w większości uważają, że impreza bez alkoholu, to żadna impreza.

A.B. - Co to jest Krucjata Wyzwolenia Człowieka - jakie ma założenia?
Ks. T.B. - Krucjata Wyzwolenia Człowieka jest to program prowadzący do wyzwolenia człowieka od wszystkiego, „co uwłacza jego godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa" (Jan Paweł II). Jest to program dostępny dla każdego, kto czuje się powołany do miłowania Boga oraz bliźniego swego, jak siebie samego. Krucjata jest rodzajem postu od alkoholu, który sam w sobie jest dobry, ale często jest przyczyną tragedii i nieszczęść człowieka, całych rodzin. Nikt dla siebie nie chce zniewolenia, dlatego nie chce też go dla drugiego człowieka. Osoba angażująca się w dzieło Krucjaty, oddając zniewolenia innych w ręce Boga poprzez post, prosi o uwolnienie jakiejś konkretnej osoby od nałogu lub prosi o trzeźwość dla całego narodu.

A.B. - Co zrobić, aby ją podpisać?
Ks. T.B. - Aby podpisać Krucjatę trzeba otrzymać specjalny druk. Należy także porozmawiać z osobą zaangażowaną w to dzieło, by wyjaśnić szczegóły i motywy podpisania Krucjaty. Człowiek, który podpisuje Krucjatę decyduje się, że przez rok (Krucjata kandydacka) lub do końca życia (Krucjata członkowska) nie będzie pił alkoholu, częstował innych oraz wydawał pieniądze na alkohol.

A.B. - Co Księdza skłoniło do podpisania Krucjaty?
Ks. T.B. - Od wczesnych lat dziecinnych byłem związany z Ruchem Światło-Życie, który propaguje Krucjatę w sposób szczególny. Kiedy pojechałem pierwszy raz na swoje 15 - dniowe rekolekcje podpisałem Krucjatę. Było dla mnie czymś naturalnym. Od wczesnych lat wiedziałem, że chcę pomagać ludziom i gdy nadarzyła się okazja nie zmarnowałem jej. Widzę teraz, że Pan Bóg przyjął moją ofiarę i obdarował mnie wolnością. Widzę, że dużo więcej zyskałem niż ofiarowałem. Czuję się szczęśliwy i wolny dzięki Krucjacie.

A.B. - Problem alkoholowy to nie jedyny, którym Ksiądz zajmuje się w naszej parafii. Wiem, że dużą część swojego czasu poświęca Ksiądz problemom dzieci i młodzieży. W tym celu utworzył Ksiądz Stowarzyszenie „Jestem" im. św. Jana Bosko. Jak zrodził się ten pomyśl?
Ks. T.B. - Pomysł rodził się w pierwszych miesiącach mojego pobytu na parafii Ducha Świętego w Hrubieszowie. Widziałem potrzebę zorganizowanego działania i zaangażowałem się w tworzenie świetlicy dla dzieci i młodzieży „Fikander" działającej przy HDK-u. Pragnąłem również stworzyć przy naszej parafii coś na wzór świetlicy - miejsce, gdzie mogłyby przychodzić dzieci, aby odrobić lekcję, porozmawiać, pobawić się. I tak powoli pomyśl ten zacząłem wcielać w życie. Myślę, że trzeba wykorzystywać współczesne metody pracy ewangelizacyjnej. Zdecydowanie takie stowarzyszenie może ułatwić działania w pracy z dziećmi i młodzieżą. Jest to narzędzie pracy do kształtowania dojrzałych osobowości. Jeżeli coś jest dobrego, korzystnego, niosącego pomoc trzeba z tego korzystać.

A.B. - Czy mógłby Ksiądz przybliżyć nam główne cele i zadania tej organizacji.
Ks. TB. - Głównym celem działania Stowarzyszenia „Jestem" im. św. Jana Bosko w Hrubieszowie jest integralny rozwój członków i uczestników tego Stowarzyszenia. Stąd nazwa „Jestem". Chodzi o to, aby każdy, kto będzie korzystał z naszej pracy, mógł dojrzewać do odpowiedzialności w życiu, być radosnym i szczęśliwym.

A.B. - Stowarzyszenie dopiero zaczyna działać i na pewno poszukuje ludzi do współpracy. Gdzie ma się udać ktoś, kto czytając ten wywiad stwierdzi, że chciałby się zaangażować w to dzieło poprzez swoja pracę lub wspomóc je finansowo?
Ks. T.B. - Przyjść do duszpasterzy parafii i porozmawiać. Wszyscy księża są zaangażowani w Stowarzyszenie.

A.B. - W naszej parafii działa również grupa charytatywna. Czym ona się zajmuje?
Ks. T.B. - Grupa charytatywna dopiero zaczyna działać. Wspólnie próbujemy określić cel i formę działania. Trudno napisać coś więcej na ten temat. Grupa charytatywna jest obecnie in statu nascendi.

A.B. - Od kilku tygodni oprawę muzyczną Mszy Św. O godz. 17 przygotowuje nowa schola. Jest to kolejna grupa działająca przy parafii w pracę, której może zaangażować się młodzież. Jakie są kryteria przyjęcia do zespołu?
Ks. T.B. - Trzeba śpiewać dla Pana Boga. Osoby zgłaszające się muszą liczyć się z tym, że jest to praca bezinteresowna, dla której trzeba czasami poświęcić jeszcze swój czas. Potrzebne jest pragnienie stawania się dobrym chrześcijaninem i w miarę ładnego głosu. Serdecznie zapraszamy.

A.B. Duma naszej parafii są ministranci. Zgromadził Ksiądz grupę ponad 70 chłopaków, którzy mimo stawianych im przez Księdza wymagań, trwają w swoim postanowieniu. Na czym opiera się praca z ministrantami? Jakie są jej założenia?
Ks. T.B. - Bardzo mi zależy na wszechstronnym rozwoju ministrantów: fizycznym, duchowym, intelektualnym, społecznym. Nie chcę, żeby to byli chłopcy, którzy się dużo modlą, a nie wiedzą, jak się zachować w różnych miejscach i nie potrafią kochać drugiego człowieka. Jedno z drugim ma iść w parze. Chcę, by uczyli się od Jezusa miłości do każdego człowieka, wypełniania swoich obowiązków itp. Wymagania są konieczne. Życie bez wymagań prowadzi do życia przegranego. Działanie Stowarzyszenia ma m.in. pomóc we wszechstronnym rozwoju ministrantów.

A.B. - Czym powinien się charakteryzować dobry, wzorowy ministrant?
Ks. T.B. - Piękne pytanie. Dla mnie wzorowy ministrant to taki, który przede wszystkim ma wielkie pragnienie, by być dobrym i mocno pracuje nad tym. Nie znaczy to, że nie popełnia błędów, ale przede wszystkim stara się wprowadzać w życie to, co usłyszy w kościele, stara się naśladować Jezusa.

A.B. - Co ma zrobić chłopiec, który chciałby być ministrantem?
Ks. T.B. - Przyjść do mnie i porozmawiać!

A.B. - Problemy alkoholowe, stowarzyszenie, ministranci, szkoła (uczy Ksiądz religii), codzienne obowiązki kapłana - wydawałoby się, że nie ma Ksiądz na nic innego czasu. A jednak wiem, że znajduje Ksiądz czas na różnego rodzaju wyjazdy z dziećmi i młodzieżą. Jest aktywnym propagatorem sportu w naszej parafii - mecze piłki nożnej, tenis stołowy, wycieczki rowerowe. Jak Ksiądz znajduje na to czas? Skąd czerpie siły?
Ks. T.B. - Wszystko zależy od tego, dla kogo się pracuje i jakie są motywacje tej pracy. Siły i czas czerpię od Jezusa. Gdy ja mam dla Niego czas, On mój czas pomnaża. Wydaje się absurdalne, ale tak jest. Kolejna sprawa, ja nie mam telewizora i nic, co mogłoby zapełnić mój czas, gdy jestem w mieszkaniu, dlatego mam więcej czasu na modlitwę i pracę. Jak dobrze nie mieć telewizji!!! Po trzecie nie działam sam. Wychodzę z założenia, że samemu niewiele się zrobi. Jest przy mnie bardzo wiele życzliwych osób, które bardzo ciężko pracują. I często to oni zasługują na prawdziwą pochwałę, np. jasełka ministrantów. Nie przyłożyłem prawie do tego ręki, wszystko wyszło kapitalnie, to zasługa tych, którzy to wszystko przygotowali, a było zaangażowanych około 10 osób. Myślę, że gdyby zabrakło modlitwy, zabrakłoby też sił do pracy.

A.B. - Co daje Księdzu obcowanie z dziećmi poza szkołą, na boisku, wycieczce?
Ks. T.B. - Wielką radość. Ponieważ kocham te dzieci, chcę dla nich jak najlepiej. Każda udana wycieczka sprawia mi ogromną radość i zadowolenie, że dzieci doświadczyły czegoś nowego, ubogaciły się podróżą. Zwyczajnie zależy mi na tym, żeby dzieci stawały się jak najlepsze, żeby wzbudzały w sobie pragnienie bycia dobrym.

A.B. - Po ukończeniu seminarium trafił Ksiądz od razu do naszej parafii. Na pewno praca w nowopowstałej parafii jest o wiele trudniejsza niż w parafii z tradycjami. Jak z perspektywy Księdza można scharakteryzować parafię Ducha Św?
Ks. T.B. - Odpowiem inaczej na to pytanie: każde miejsce jest dobre do pracy ewangelizacyjnej, jeżeli Bóg posyła. Jestem przekonany, że Pan Bóg chciał, żebym pracował w Hrubieszowie, co też staram się czynić. Jest mi tu bardzo dobrze i nie narzekam, że parafia jest trudna, wręcz przeciwnie. Bardzo dużo zależy od współpracy duszpasterzy. W naszej parafii ta współpraca układa się kapitalnie. Wszelkie działania, które podejmujemy często są wspólne np. udział w Stowarzyszeniu, chociaż każdy z księży ma swoje zadania, za które jest odpowiedzialny.

A.B. - Zaczął się Wielki Post. Każdy z nas powinien się przez te 40 dni przygotować się do Świąt Wielkiej Nocy. Co zrobić, by tego czasu nie zmarnować?
Ks. T.B. - Przede wszystkim trwać w stanie łaski uświęcającej, tzn. być bez grzechu ciężkiego. To jest punkt wyjścia do nawrócenia. Unikać grzechów ciężkich i okazji do grzechu. To są fundamenty, które mogą nas naprowadzić na właściwe tory przeżywania Wielkiego Postu. Natomiast konkretne postanowienia dotyczą każdego indywidualnie, wszystko zależy od sposobu, warunków życia, pracy itd. Dla dzieci i młodzieży pragnącej zbliżyć się do Boga mogę zaproponować przyłączenie się do grup działających przy parafii Ducha Świętego. W tym tygodniu powstaje nowa grupa dla dzieci, szczególnie dla dziewczynek, oparta na pracy formacyjnej i kształtowaniu charakterów.

A.B. - Serdecznie dziękuję za rozmowę

aktualności - info - kronika - budowa - duszpasterze - wspólnoty - galeria - Msze święte - Dzień Pański
Nauka Kościoła - Księga Gości - Kontakt - Czytelnia - Linki - Autorzy

Copyright (c) Parafia pw. Ducha Świętego w Hrubieszowie 2007-2012, Wszelkie prawa zastrzeżone! Created by emabe.pl