Publikacje, jakie ukazały sie na stronie

Poetyckie wspomnienie o Papieżu Janie Pawle II - relacja

Na podsumowanie dziewięciodniowej żałoby po śmierci Papieża Jana Pawła II, jednego z największych Polaków w historii dziejów młodzież z Gimnazjum nr 1 im. Króla Władysława Jagiełły w Hrubieszowie przygotowała, i w niedzielę 17 kwietnia 2005 roku o godzinie 20.35, wystawiła w przykościelnej kaplicy montaż słowno-muzyczny. Młodzież pracowała pod kierunkiem nauczycieli: p. Małgorzaty Greszety, p. Iwony Kraczkowskiej oraz p. Elżbiety Pochylczuk. Muzyczna oprawą opatrzył uroczystość chór pod kierunkiem p. Andrzeja Pachli.

26 lat pontyfikatu Jana Pawła II zamkniętych w 45 minutowym montażu słowno-muzycznym. Tak można w skrócie określić wymowę wieczoru poezji poświęconego wspomnieniu Jana Pawła II, którym uczczono pamięć papieża Polaka.

Kanwą dla scenariusza były teksty homilii Jana Pawła II, fragmenty dzieł filozoficznych, a przede wszystkim Jego poezja.

Wieczór poetycki skierowany był do społeczności z parafii Ducha Świętego więc dobór tekstów i wypowiedzi Papieża podporządkowany był tematyce dotyczącej człowieka i na niego skierowanej. Miłość do bliźniego, życie z Chrystusem i rozumienie Go, poszukiwanie Boga, dążenie do Niego to główne motywy przewijające się w recytowanych tekstach.

„Człowieku do Ciebie mówię..." - wołała młodzież słowami Jana Pawła II do człowieka, tego bliskiego i tego dalekiego. Wołała, by każdy z nas mógł obudzić w sobie tę cząstkę człowieczeństwa, która pozwala być nam człowiekiem, człowiekiem naprawdę. Takim, który czerpie od Boga, ale w zamian daje mu siebie i całe swoje jestestwo, a przede wszystkim daje siebie drugiemu człowiekowi. Młodzież mówiła o takim człowieku, o jakim zawsze pamiętał Jan Paweł II, o takim, jakim On sam zawsze był.

Niezwykła moc poezji podkreślona została przez niecodzienną scenerię przykościelnej kaplicy, której surowość zyskała nowy kształt dzięki setkom świec zapalonych w godzinie rozpoczęcia. Nastrojowy mrok sprzyjał osobistemu przeżywaniu Papieskiego słowa i chwilowemu zapomnieniu oraz oddaniu się cichej refleksji. Łzy płynęły z oczu słuchaczy, kiedy odtwarzane były fragmenty filmów z pielgrzymek Papieża do Ojczyzny. W niejednym odżyły na nowo wspomnienia osobistych spotkań z Ojcem Świętym, a jego nauka po raz kolejny dotarła do naszych serc i sumień. Głos z nagrań homilii Papieża stał się głosem mówiącym do każdego z osobna i do wszystkich jednocześnie.

Słowo mówione połączone z niezwykłą a zarazem piękną muzyką nie pozostawiło wątpliwości, że sztuka ma siłę wielką, a literatura stworzona przez Jana Pawła II już teraz stanowi ponadczasową wartość, o której nigdy zapomnieć nie należy.

Nie tylko słuchacze mieli okazję przeżyć niecodzienne wydarzenie. Stosunek do uroczystości samej młodzieży, jej zaangażowanie, wyczucie, skromność a jednocześnie dostojność i pełna godności postawa świadczyły o tym, że nie była to szkolna recytacja, ale pełne uniesień obcowanie z wielkością poezji Jana Pawła II Wielkiego.

O godzinie 21.37 zgaszono świece. Uroczystość dobiegła końca.

Kaplicę, wcześniej wypełnioną po brzegi, wierni opuścili w zadumie i milczeniu.

p. Małgorzata Greszeta