Publikacje, jakie ukazały sie na stronie

O uroczystości Zesłania Ducha Świętego

Uroczystość Zesłania Ducha świętego (Pięćdziesiątnica) kończy obecnie okres wielkanocny. Świadectwa o jej obchodzie sięgają pierwszej połowy II w., ale nie była to praktyka powszechna - niektóre kościoły w Hiszpanii miały zwyczaj kończyć obchód Paschy świętem Wniebowstąpienia. Napomnienia i nakazy synodów sprawiły, że w IV w. święto Zesłania Ducha Świętego jest już obchodzone powszechnie. Do wzrostu znaczenia święta przyczyniło się udzielenie w jego wigilię chrztu tym, którzy z różnych powodów nie mogli być ochrzczeni w wigilię paschalną. Jeszcze w czasach papieża Leona Wielkiego (+460) Rzym kończył okres wielkanocny uroczystością Zesłania Ducha Świętego, ale w drugiej połowie VI w. pojawiła się oktawa święta wzorowana na oktawie paschalnej, którą Rzym przyjął i która przetrwała do ostatniej reformy kalendarza.

Zesłanie Ducha Świętego jest tajemnicą paschalną. Chrystus posyła Ducha Świętego „od Ojca" (J15,26), po swym wywyższeniu (por. J7,39), gdy „okazał się przez powstanie z martwych pełnym mocy Synem Bożym" (Rz1,4). Stał się dawcą Ducha „od Ojca" dzięki temu, że również w swym człowieczeństwie ustanowiony został panem wszechświata. Przejście Chrystusa ze śmierci do życia staje się równocześnie początkiem zesłania Ducha Świętego. Pierwszym aktem Zmartwychwstałego i Uwielbionego jest zesłanie Ducha na apostołów Jedynie Łukasz opisuje wydarzenie zstąpienia Ducha Świętego w 50 dzień po zmartwychwstaniu i ten motyw przyjął się w liturgii. Zesłanie Ducha Świętego sprawiło, iż śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa trwać będą odtąd wiecznie i skutecznie jako rzeczywistość zbawcza. Misterium paschalne Chrystusa zostało dzięki niemu wyniesione na płaszczyznę wiecznego „teraz". Duch Święty będzie odtąd urzeczywistniał w osobach ludzkich to, czego raz na zawsze dokonał Chrystus dla naszego zbawienia: „z mojego weźmie i wam objawi". Święto Zesłania Ducha Świętego przypomina, że Bóg jest zawsze darem dla człowieka. Żyjemy w czasie obietnicy. Trzeba jej zawierzyć pomimo zasłony i mroku. Dar Ducha wypełnia widzialną nieobecność Zmartwychwstałego, a równocześnie przypomina o Jego niewidzialnej obecności i działaniu. Zstąpienie Ducha Świętego daje początek nowemu przymierzu i nowemu ludowi oraz kładzie kres procesowi podziału i rozproszenia, pomieszania języków oraz niewoli zła. Duch Święty jednoczy narody w nowej wspólnocie ludu Bożego, którą jest Kościół.

Obchodząc uroczystość zstąpienia Ducha Świętego, nie tylko wspominamy wydarzenia należące do przeszłości, lecz przeżywamy jego aktualną obecność dzisiaj - jako uprzywilejowany moment, w którym Kościół odnawia swoją komunię z Duchem Świętym. Zesłanie Ducha Świętego jest świętem narodzin Kościoła powszechnego, nowego ludu pielgrzymującego poprzez dzieje ku swemu wiecznemu przeznaczeniu. Trzeba, aby Kościół był miejscem ustawicznej Pięćdziesiątnicy, by można było odczuć w nim tchnienie Ducha. Kościół jest przede wszystkim dziełem Ducha Świętego. To On pobudza Kościół do przekazywania świadectwa o Chrystusie. Dzięki Niemu, przez posługę Kościoła, ludzie mogą dochodzić do wiary i miłować Chrystusa. Duch Święty jest równie konieczny dla istnienia Kościoła, jak był konieczny dla samego Chrystusa, który został poczęty z Ducha Świętego i wskrzeszony z martwych Jego mocą. Duch Święty związał swą moc i miłość z Kościołem Chrystusa aż do Jego powrotu w dniu ostatecznym. Kościół istnieje w świecie jako sakrament Ducha Świętego. Jego mocą Kościół wyznaje, że „Jezus jest Panem" i trwa w komunii z tajemnicą zmartwychwstałego Chrystusa, tak jak był sprawcą Jego wcielenia wśród nas.