Publikacje, jakie ukazały sie na stronie

O dobroci Boga

Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo. Słowa, które zawierają w sobie jakąś szczególną tkliwość i wyraz dobroci. Kiedy przeczytałem tę Ewangelię wczoraj pierwszy raz, słowa te zwróciły na siebie moją szczególną uwagę. Bo rzeczywiście w Piśmie Świętym nieraz słyszymy, że jesteśmy dziećmi Boga, tymi wybranymi, odkupionym. Ale te słowa są jakieś szczególne. A i zaczynają się: „nie bój się". A przecież są to słowa Boga samego. Czasem mówi się, ze Boga należy się bać, a i samo Pismo święte, choćby w czytaniach z ostatniego tygodnia mówiło „Bójcie się Boga waszego". A tu taka rewolucja. „nie bój się mała trzódko". Nie bój się.

To wyrażenie jest kierowane do osób zalęknionych, którzy doświadczają jakiegoś drastycznego wydarzenia. Nie bój się. Słowa, które zawierają w sobie uspokojenie, uciszenie, które niosą jakieś bezpieczeństwo, ratunek. I te słowa powiem to jeszcze raz, wypowiada do nas Bóg.

Ze słów tych możemy wywnioskować, że Bóg jest dobry. Bo i taka jest prawda. Bóg jest dobry, kocha nas. Ale chciałbym też żebyśmy nieco głębiej się nad tym zagadnieniem pochylili.

W pierwszym czytaniu słyszeliśmy o tym jak Bóg pokonał nieprzyjaciół swojego ludu wybranego. „czym bowiem pokarałeś przeciwników, tym uwielbiłeś nas, powołanych". I wcześniej: „i lud Twój oczekiwał ocalenia sprawiedliwych a zatraty wrogów". I stało się tak. Bóg ocalił swój naród, wybawił go z mocy jego ciemięzcy - bo tak obiecał. Dobroć Boga.

W drugim czytaniu słyszeliśmy o dziejach zbawienia: Abrahamie, który zawierzył Bogu i wyruszył do Ziemi Obiecanej, Sarze, która mimo podeszłego wieku poczęła w swej starości i na świat wydała Izaaka, syna obietnicy - dobroć Boga.

Takich przykładów w Piśmie Świętym mamy bardzo wiele. A i z naszego życia możemy takowe przytoczyć jak dobry jest Bóg, jak nas kocha i dba o nas.

Lecz ja chciałbym opowiedzieć pewną historię. Gdy byłem na wakacjach, pod koniec lipca w parafii gdzie przebywałem wydarzyła się tragedia. Chłopczyk, który w tym roku przystąpił do Pierwszej Komunii Świętej wsiadł na traktor, uruchomił go. Traktor ruszył, uderzył w drugi, przewrócił się przyduszając to dziecko. Chłopiec zmarł. W domu rozpacz. Owszem nie było to jedyne dziecko, ale przecież dziecko, takie małe, niewinne. Tak szybko odeszło. Ciało zabrano na sekcję, ale w międzyczasie ustalono datę pogrzebu. W przeddzień sekcji, w okolicy doszło do innego tragicznego wypadku. Zginęło cztery osoby. Więc konieczne było przesunięcie sekcji tego dziecka, a więc i pogrzebu. Kolejna rozpacz. Targanie w tą i nazat. Kolejny ból dla matki. Udało się jednak pochować w wyznaczonym czasie.

Tyle bólu i cierpienia, tyle rozpaczy. Zapewne pytania: dlaczego, dlaczego właśnie nasze dziecko, czym zawiniliśmy, co zrobiliśmy, że je nam Boże zabrałeś? A może i jakiś bunt przeciw Bogu - kto wie?

Ale pytanie jakie może rodzić się u człowieka, chyba każdego. Gdzie jest ta dobroć Boga, o której przed chwilą słyszeliśmy. Skoro jest dobry, dlaczego pozwolił umrzeć temu dziecku. Pytanie, które tak często słyszymy w obliczu tragedii. Czy choćby ten wypadek autobusu pod Grenoble - przecież wracali od Matki Bożej. Czy Bóg jest dobry? Czy Bóg kocha, skoro pozwala cierpieć? Czy Boga nie interesuje to, że my tu czasem w rozpacz popadamy?

I jaką dałbyś odpowiedź. Bo jako chrześcijanina, katolika i ciebie mogą o to zapytać. I tobie powiedzieć, że Bóg bawi się ludźmi. Mogą tak ci powiedzieć, bo przecież nosisz krzyż, przyjmujesz Eucharystię, a więc jesteś wierzącym, a więc znasz Boga, a więc musisz znać odpowiedź na to pytanie. Czy Bóg jest dobry?

Jaką my katolicy możemy dać odpowiedź?

TAK BOG JEST BOGIEM KOCHAJĄCYM, KTÓRY NIE OPUSZCZA SWOICH DZIECI.

Nawet kiedy pozwala nam cierpieć, nawet kiedy pozwala nam doświadczyć śmierci naszych najbliższych, dzieci, ciągle nas kocha.

Jak to zrozumieć. Taka dziwną miłość, taka dziwną dobroć i sposób jej okazywania? Jak pojąć sens działania Boga?

Odpowiedź możemy znaleźć w naszej wierze. To, co słyszeliśmy w drugim czytaniu. „Bracia: Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych dóbr, których nie widzimy. Dla niej to przodkowie otrzymali świadectwo".

Wiara, która pomaga nam zrozumieć sposób działania Boga, nie daje pełnej odpowiedzi, ale pomaga zrozumieć. Bo zobaczcie że tylko kiedy w pełni zaufamy Bogu możemy powiedzieć, że przecież jest On naszym Ojcem, a żaden ojciec nie chce cierpienia swoich dzieci. Tylko w pełni ufając Bogu możemy powiedzieć jak Jezus w Ogrodzie Oliwnym - nie moja lecz Twoja wola. Tylko w pełni ufając Bogu możemy powiedzieć, że nie chce On śmierci grzesznika. Tylko w pełni ufając Bogu możemy przywołać słowa Pisma Świętego mówiące, że Bóg zrani, ale i On też uleczy.

Bóg nie jest katem, który tylko czeka na nas by dopaść nas i biczować. Boga nie cieszy kiedy cierpimy, ale On wie, że czasem i to jest potrzebne. A jednocześnie w naszym cierpieniu zawsze jest przy nas. To On w największej tragedii dodaje nam sił, pomaga nam dźwigać nasz krzyż. To On, który nigdy nie pozwala nam cierpieć bardziej niż możemy to wytrzymać. To On, który gwarantuje nam koniec cierpienia, który daje nam nadzieję szczęścia wiecznego. On, który zadał śmiertelny cios śmierci.

A więc ta ufność, że Bóg jest z nami, że cierpienia, nawet jeśli to wydaje się nienormalne ma swój głębszy sens. W wypadku śmierci takiego dziecka nie wiem - może Bóg zabiera je by było już u Niego, może chce oszczędzić innych cierpień temu dziecku - trudno powiedzieć. Jedno wiem i w to głęboko wierzę - Bóg jest miłością i kocha nas.

I przytoczę słowa Ewangelii jeszcze raz: „Nie bój się, mała trzódko". - Nie bój się.

Kiedyś św. Faustyna, która nosiła na sobie piętno cierpienia i fizycznego i duchowego wyczerpana życiem przyszła do kaplicy, by tu szukać pocieszenia. I słyszała wewnętrzny głos „Nie bój się Ja zawsze jestem z tobą". Bóg jest z nami gdy jesteśmy całkowicie zanurzeni w otchłaniach cierpienia i rozpaczy; kiedy nadzieję przysłaniają nam chmury niepowodzeń i zawodów; kiedy już wydaje nam się, że wszystko zawodzi i na nikogo liczyć nie możemy Bóg jest zawsze przy nas - bo jest Bogiem kochającym.

I tu pokazuje się ta dobroć - nie w zabraniu cierpienia, ale w tym, że ten krzyż On -Bóg, niesie razem z nami, a czasem i za nas.

Amen

aktualności - info - kronika - budowa - duszpasterze - wspólnoty - galeria - Msze święte - Dzień Pański
Nauka Kościoła - Księga Gości - Kontakt - Czytelnia - Linki - Autorzy

Copyright (c) Parafia pw. Ducha Świętego w Hrubieszowie 2007-2010, Wszelkie prawa zastrzeżone! Created by emabe.pl