Publikacje, jakie ukazały sie na stronie

Marność nad marnościami

Marność nad marnościami, wszystko to marność - słyszymy w dzisiejszym pierwszym czytaniu. Słowa Koheleta dotyczące tego świata, jego dóbr, tego za czym on podąża. Na pierwszy rzut oka słowa te wydawać nam się mogą dziwnymi. Bo jak to może być, że ów autor natchniony wypowiada się w taki sposób o tym co kochamy, o tym, na czym nam zależy. Bo rzeczywiście bardzo często stają się dla nas ważne rzeczy tego świata, dobra materialne, czasem bogactwo. Zobaczcie czy nie jest tak, że całe nasze życie czasem nie staje się tylko gonieniem za tym by więcej mieć więcej posiadać. Zdarzają się ludzie, którzy są w stanie odmówić sobie wszystkiego, aby tylko więcej mieć. Mam i to jest moje. I co z tego?

O takim biegnięciu za bogactwem i niesłuszności takiego postępowania pięknie mówi nam Jezus w dzisiejszej Ewangelii opowiadając historię człowieka, któremu obficie obrodziło pole. Wpadł na genialny pomysł by wyburzyć stare spichlerze, pobudować nowe i tam złożyć zapasy. A później jeść, pić i używać. Lecz padły słowa: „głupcze jeszcze tej nocy zażądają twej duszy od ciebie". Jeszcze tej nocy.

Mądrzy ludzie powiadają, że pieniędzy nie zabierzemy ze sobą do grobu. I maja świętą rację. Majątek, który zgromadzimy zostanie, a my umrzemy i wszystkie nasze dobra przejdą w posiadanie innych, a później i oni umrą. Rodzi się więc pewne fundamentalne pytanie. Czy mamy w ogóle nie dbać o to co posiadamy, czym dysponujemy, czy mamy nie budować, nie pracować, nie zapewniać godnego bytu naszym bliskim, czy mamy wszystko zostawić a najlepiej uciec do lasu i żyć w prowizorycznym szałasie?

Oczywiście, że nie. Jezus nie nakazuje nam porzucić naszego życia. Przecież Bóg przy stworzeniu świata powiedział czyńcie sobie ziemię poddaną. Św. Paweł mówił: kto nie pracuje niech też nie je. Kościół naucza nas, że tworząc także rzeczy materialne uczestniczymy w stwarzaniu. Czyżby więc sprzeczność w Piśmie Świętym.

Bywało i tak, że w imię Boga wyrzekano się wszystkiego i gardzono każdą radością ludzką, nawet śmiechem czy tańcem. Ale czy było to dobre - trudno powiedzieć.

Dzisiejsza liturgia słowa raczej stara się zmienić nasze myślenie. Nikt nie chce nas pozbawić naszych domów, samochodów, komórek, pieniędzy. Nikt nie mówi zostaw to. Chrystus raczej pokazuje nam jakie powinno być nasze nastawienie do tych rzeczy.

Słusznie więc wołał Koheleta - marność nad marnościami i wszystko to marność. Ale w tym co mówił wskazał, że te dobra są niczym w porównaniu z wartościami jakimi powinien kierować się człowiek. Przypowieść, którą opowiedział dziś Jezus tez pokazuje nam, że nie ma sensu w bezmyślnym gromadzeniu.

Cóż więc to za wartości, które tak bardzo przewyższają dobra materialne.

Wczoraj odprawiałem Mszę świętą dla skazanych z naszego zakładu karnego. I kiedy zacząłem mówić kazanie przyszła mi do głowy pewna myśl. Oni nie mogą tam zbyt wiele mieć swojego, ograniczona jest ich wolność, mają zaplanowany dzień. Cóż im po pieniądzach skoro i tak nie mają ich gdzie wydać. Nie nagromadzą sobie. I stwierdziłem, że taką wartością, która akurat dla nich jest o wiele cenniejsze niż wszystkie dobra tego świata to wolność, możliwość przebywania pośród swoich bliskich, cieszenie się ich obecnością, miłością.

I podobnie jest u nas. Są wartości w naszym życiu, które są ważniejsze. A doceniamy je dopiero kiedy je stracimy. Taką wartością jest choćby miłość. Często mówię o miłości - bo to sens chrześcijaństwa. Ale sami powiedzcie, czy to nie prawda, że miłość jest najważniejsza. To co słyszymy w Liście do Koryntian: „gdybym mówił językami ludzi i aniołów a miłości bym nie miał nic bym nie zyskał, gdybym posiadał wszelką możliwą wiedzę, i wiarę tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał byłbym niczym". To właśnie miłość, która nadaje sens naszemu człowieczeństwu. Miłość, która uszlachetnia, miłość, która pozwala normalnie żyć.

A więc co, jakie jest przesłanie dzisiejszej liturgii słowa? Co mamy robić, jak mamy żyć, by nasze życie było zgodne z ewangelią Chrystusa. Bardzo krótko można powiedzieć za św. Augustynem: kochaj i rób co chcesz". Ale warto te słowa nieco rozwinąć.

Podpowiada nam kapitalnie święty Paweł pisząc: jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Zadajcie śmierć temu co przyziemne w członkach waszych: złej żądzy i chciwości bo jest ona bałwochwalstwem. Nie okłamujcie się nawzajem (...), już nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego.

A więc znowu miłość. Do niej zachęca nas Apostoł narodów ucząc w każdym człowieku dostrzegać bliźniego, a przez to dążyć do pieszych wartości, szukać tego co w górze. Mówi nam wyraźnie odrzućcie złą żądzę i chciwość - to niszczy człowieka. Ale bądźcie wyrozumiali, miłosierni.

Mamy więc prawo posiadać, nawet dużo. Mamy prawo cieszyć się tym życiem, mamy prawo korzystać z radości tego świata - czasem zdarzają się złe rozrywki. Mamy prawo być szczęśliwi. Gdy się cieszymy i Bóg jest szczęśliwy - bo przecież kocha nas.

Nie wolno nam jednak zatracić siebie w pogoni za pieniądzem, nie wolno nam zdeptać drugiego człowieka, żeby nam było lepiej, nie wolno nam zapomnieć o tych, którzy mają mniej, którzy gorzej sobie radzą w tym świecie, nie wolno nam nie kochać.

Z miłości zostaliśmy stworzeni, z miłości Bóg nas obdarowuje mniej czy bardziej i my tę miłość mamy nieść dalej. Nie zdobywać, zdobywać, zdobywać a później wszystko zakopać, ale choć niewielka odrobiną się podzielić, choć niewielką odrobiną tego co posiadamy wspomóc drugiego.

To dobro jakie gromadzimy powinno stać się narzędziem w niesieniu miłości. Dobra materialne, które służą a nie, które nas zniewalają. Mieć, być bogatym - wszystko dobrze, ale jeszcze umieć to wykorzystać, także dla dobra innych. Wtedy owa koheletowa marność staje się służebnicą dobra i miłości. Bo tylko nasze czyny idą za nami i o nas świadczą - daliście Mi jeść, daliście Mi pić, odzialiście Mnie - słowa Jezusa z Sądu Ostatecznego. Bogactwo w służbie miłości.

aktualności - info - kronika - budowa - duszpasterze - wspólnoty - galeria - Msze święte - Dzień Pański
Nauka Kościoła - Księga Gości - Kontakt - Czytelnia - Linki - Autorzy

Copyright (c) Parafia pw. Ducha Świętego w Hrubieszowie 2007-2010, Wszelkie prawa zastrzeżone! Created by emabe.pl